জলবায়ু পৰিৱৰ্তন ২১ শতিকাৰ আটাইতকৈ গুৰুত্বপূৰ্ণ সমস্যাসমূহৰ অন্যতম। ই পৃথিবীৰ তাপমাত্ৰা, বৰ্ষা, বতাহ আৰু অন্যান্য প্ৰাকৃতিক পৰিৱৰ্তনসমূহৰ দীঘলীয়া পৰিৱর্তনক সূচায়, যাৰ মূল কাৰক হৈছে মানুহৰ কৃত্ৰিম কাৰ্যকলাপ যেনে জ্বালানী পোড়োৱা, বন উজাড় কৰা আৰু উদ্যোগীকৰণ।
জলবায়ু পৰিৱৰ্তনৰ আটাইতকৈ প্ৰধান প্ৰভাৱ হৈছে গ্লোবেল ৱাৰ্মিং বা বিশ্ব উষ্ণতা বৃদ্ধি। ইয়াৰ ফলত গ্লেচিয়াৰ আৰু ধ্রুৱীয় বৰফ গলিছে, যাৰ বাবেই সাগৰৰ তলমাজ বৃদ্ধি পাইছে আৰু উপকূলীয় অঞ্চলসমূহৰ পৰিসৰে বিপদ সৃষ্টি হৈছে। অধিক উষ্ণতাৰ ফলত তীব্ৰ প্ৰাকৃতিক দুৰ্যোগ যেনে উষ্ণতা-তৰংগ, বান, ঘূৰ্ণিঝড়, খৰাৰ পৰিসৰ বৃদ্ধি পাইছে, যাৰ ফলত জীৱ-বৈচিত্ৰ্য, কৃষি আৰু পৰিকাঠামোৰ ক্ষতি হৈছে।
জলবায়ু পৰিৱৰ্তনে জীৱ-বৈচিত্ৰ্যৰ ওপৰতো গভীৰ প্ৰভাৱ পেলাইছে। বহুত প্ৰজাতিয়ে পৰিৱৰ্তিত পৰিৱেশত অভিযোজন কৰিবলৈ অসুবিধা ভোগ কৰিছে, যাৰ ফলত বসতিৰ স্থান সলনি হৈছে আৰু কিছুমান প্ৰজাতিৰ উন্মূলন হৈছে। বিশেষকৈ মৰীচিকা ৰিফসমূহ, যি তাপমাত্ৰাৰ পৰিৱৰ্তনত অতিসংবেদনশীল, বৰফ পৰিৱৰ্তনৰ ফলত প্ৰাণীজগত আৰু মাছ ধৰা আৰু পৰ্যটনশিল্পৰ ওপৰত প্রভাৱ পৰিছে।
কৃষি আৰু খাদ্য সুৰক্ষাও প্ৰভাৱিত হৈছে। বৰ্ষাৰ ধাৰাবাহিকতা, খৰাৰ সঘনতা আৰু পোৱাতৰ সলনিৰ বাবে বীজ আৰু শস্য উৎপাদন ব্যাহত হৈছে, যাৰ ফলত খাদ্য অভাৱ আৰু মূল্য বৃদ্ধি হৈছে। এই সমস্যাসমূহ বিশেষকৈ উন্নয়নশীল দেশসমূহত সামাজিক আৰু আৰ্থিক সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰে।
মানুহৰ স্বাস্থ্যো প্ৰভাৱিত হৈছে। উষ্ণতা বৃদ্ধি আৰু বতাহৰ পৰিৱৰ্তনে মছৰেদ্বাৰা হোৱা ৰোগ যেনে মলাৰী আৰু ডেংগুৰ বিস্তাৰ বৃদ্ধি কৰিছে। তাপ-চাপ, পানী অভাৱ আৰু অপুষ্টি বৃদ্ধি পাইছে, যিয়ে বিশেষকৈ শিশুসকল আৰু বৃদ্ধসকলক প্ৰভাৱিত কৰিছে।
জলবায়ু পৰিৱৰ্তন মোকাবিলা কৰিবলৈ বিশ্বৰ দেশসমূহৰ একত্ৰ প্ৰচেষ্টা প্ৰয়োজন। নবীকৰণযোগ্য শক্তিৰ ব্যৱহাৰ, শক্তি কাৰ্যক্ষমতা উন্নতি, কাৰ্বন নিঃসৰণ হ্ৰাস, বন সংৰক্ষণ আৰু দীৰ্ঘকালীন কৃষি প্ৰচেষ্টা সমূহ মুখ্য পদক্ষেপ। পাৰিছ চুক্তি যেনে আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় চুক্তিসমূহৰ লক্ষ্য বিশ্ব উষ্ণতা সীমিত কৰাটো।
অৱশেষত, জলবায়ু পৰিৱৰ্তন এটা দূৰবর্তী সমস্যাৰ দৰে নহয়, ই বৰ্তমান সময়ৰ বাস্তৱতা। পৰিৱেশ, অৰ্থনীতি আৰু সমাজত ইয়াৰ ব্যাপক প্ৰভাৱ পৰিছে। স্থানীয়, ৰাষ্ট্ৰীয় আৰু আন্তঃৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ত তৎকালীন আৰু দীৰ্ঘকালীন পদক্ষেপ গ্ৰহণ কৰি উষ্ণতা হ্ৰাস, পৰিৱৰ্তনলৈ অভিযোজন আৰু এক সুৰক্ষিত পৰিৱেশ নিশ্চিত কৰিব লাগিব।