ভাৰত হৈছে সমৃদ্ধ সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰাৰ দেশ। ই বিশ্বৰ অন্যতম প্ৰাচীন সভ্যতাৰ সৈতে জড়িত আৰু ইয়াত বিভিন্ন ভাষা, ধৰ্ম, উৎসৱ, কলা আৰু পৰম্পৰা আজিও জীৱন্ত অৱস্থাত আছে। ভাৰতীয় সংস্কৃতি মানৱজীৱনৰ নৈতিক, সামাজিক আৰু আধ্যাত্মিক দিশক প্ৰতিফলিত কৰে, য’ত পৰিয়াল, সন্মান, অতিথিপৰায়ণতা আৰু আত্মিক বিকাশৰ গুৰুত্ব বিশেষকৈ ধৰা যায়।
ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ আটাইতকৈ বিশেষ বৈশিষ্ট্য হৈছে ইয়াৰ বৈচিত্ৰ্য। দেশখনত শতাধিক ভাষা, বহুতো ধৰ্ম—হিন্দুধৰ্ম, ইছলাম, খ্ৰীষ্টান, শিখ, বৌদ্ধ আৰু জৈন— আৰু বিভিন্ন উৎসৱ উদযাপন কৰা হয়। প্ৰতিটো অঞ্চলৰ নিজৰ বিশেষ পৰম্পৰা, পৰিধান আৰু খাদ্য সংস্কৃতি আছে, যিয়ে ভাৰতীয় সমাজক এক বহুপৰ্যায় আৰু ৰঙীন ৰূপ প্ৰদান কৰে।
পৰিয়াল আৰু সামাজিক বন্ধন ভাৰতীয় জীৱনত কেন্দ্ৰীয় স্থান অধিকার কৰে। বয়োজ্যেষ্ঠৰ সন্মান, মিলিত পৰিয়াল আৰু সামাজিক সহায়-সহযোগিতা ভাৰতীয় পৰম্পৰাৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ অংশ। জন্ম, বিবাহ, উৎসৱ আৰু মৃত্যু—প্ৰত্যেকটো জীৱনৰ পৰ্যায়ত পৰম্পৰা আৰু অনুষ্ঠান পালন কৰা হয়। এই পৰম্পৰাই সংস্কৃতিক সংৰক্ষণ কৰাৰ লগতে আন্তঃসম্পর্ক আৰু সামাজিক সংহতি শক্তিশালী কৰে।
কলা আৰু সাহিত্যও ভাৰতীয় সংস্কৃতিৰ এক অৱিচ্ছেদ্য অংশ। শাস্ত্রীয় সংগীত, নৃত্যৰূপ যেনে ভাৰতনাট্যম আৰু কাছক, লোকশিল্প আৰু ৰঙীন হস্তশিল্পে ভাৰতৰ সৃজনশীলতা আৰু ঐতিহ্য প্ৰদৰ্শন কৰে। ভাৰতীয় সাহিত্য, প্ৰাচীন শাস্ত্ৰৰ পৰা আধুনিক কাব্য আৰু উপন্যাসলৈ, জীৱনৰ দাৰ্শনিক, আধ্যাত্মিক আৰু সামাজিক দিশক প্ৰকাশ কৰে। যোগ আৰু ধ্যানৰ দৰে আধ্যাত্মিক অনুশীলন ভাৰতীয় চিন্তাশক্তিৰ গভীৰতা দেখুৱায়।
আধুনিকতাৰ প্ৰৱাহ আৰু বিশ্বায়নৰ মাজতো ভাৰতীয় সমাজে পৰম্পৰা অটুট ৰাখি নতুন প্ৰযুক্তি আৰু জীবনশৈলী গ্ৰহণ কৰিছে। দেৱালী, ঈদ, খ্ৰীষ্টমাছ আৰু হোলি জাতীয় উৎসৱসমূহ সমগ্ৰ দেশত উদযাপন কৰা হয়, যিয়ে একতা আৰু বৈচিত্ৰ্যক প্ৰতিফলিত কৰে। পৰম্পৰাগত পৰিধান যেনে চাদৰ, ধুতি, শাড়ী আৰু ঐতিহ্যবাহী গহনাক আধুনিক বস্ত্ৰৰ সৈতে মিলাই পৰিধান কৰা হয়।
অৱশেষত, ভাৰতীয় সংস্কৃতি আৰু পৰম্পৰা হৈছে এক জীৱন্ত ঐতিহ্য, যি পৰিচয়, একতা আৰু নৈতিক মূল্যবোধক পোষণ কৰে। এই পৰম্পৰা ভবিষ্যত প্ৰজন্মক দেশৰ বিশেষ সংস্কৃতিৰ বোধ আৰু গৌৰৱ উপলব্ধি কৰোৱাত সহায়ক। ইয়াক সংৰক্ষণ আৰু প্ৰচাৰ কৰাটো আমাৰ দায়িত্ব।